
زندگی را باید راه رفت...باید راه رفت و تماشا کرد...گاهی باید ایستاد و حرف زد و چیزی خورد و استراحت کرد... دویدن ها بسیار نصیب آدم می کند...شاید همه چیز...اما...اما زندگی از دست می رود...ناگهان نگاه می کنی و می بینی این همه دویده ای...و زندگی پشت سر مانده...نفس نفس زنان به تمامی آنچه بدست آورده ای زل میزنی و تازه میفهمی که نباید می دویدی...باید راه می رفتی...قدم می زدی...نگاه می کردی...چیزی می خوردی...حرفی می زدی...دراز می کشیدی...و به دوندگانی که گم شده اند ریشخند میزدی... #Light of the seven – ...
ادامه مطلب