"۳۳۵"

حالم خراب است...بهت ام زده است...

اینها حداقل هفت میلیون نفر را کشتند...حتی گلوله هم نثارشان نکردند...دسته جمعی مسموم و خفه شان کردند...مادر ها، بچه ها، پیر زن ها، پیر مردها، ناتوان ها بی درنگ لخت شدند...و با گاز خفه شدند...و سوزانده شدند...و از روغن شان صابون ساختند...موهای اجساد زنان را تراشیدند و دندان های طلای مُردِها را در آوردند چون به کار می آمد...از مردها و جوانان آنقدر کار کشیدند...تا از گرسنگی یا ناتوانی به پوست و استخوان...و به جسد تبدیل شدند...

این ها هم آسمان را نگاه می کردند و می گریستند...این ها هم آسمان را با چشماهایشان می گشتند و التماس می کردند...این ها هم عاجز بودند...این ها هم انسان بودند و انسان...این ها هم شنیده بودند خدایی هست و لازم باشد کاری می کند...

اما نه آنجا و آنموقع...بلکه اینجا...خدای ماست که مُرده زنده می کند و افلیج شفا می دهد و کور بینا می کند...و معجزه پشت معجزه...

و داستان هایی که هیچوقت به واقعیت تبدیل نمی شوند...

" اين منم..."

...این منم...